Cignomoro – Salento Susumaniello (2022)

Cignomoro is een boetiekwijnhuis in Martina Franca, in de provincie Taranto in Puglia. Het huis werd in 2008 opgericht door Ciro Matichecchia en zijn Spaanse compagnon Hugo Rojo de Castro, op grond die ooit door Ciro's grootouders werd bewerkt. De naam Cignomoro betekent letterlijk zwarte zwaan — een knipoog naar het idee dat het huis zich bewust onderscheidt van de stroom 'witte zwanen' in Puglia. De rode wijnen komen uit het zuidelijke Salento, op de rode aarde tussen Manduria en Carosino, een paar kilometer van zowel de Ionische als de Adriatische kust. Het werk in de wijngaard is handmatig: lage opbrengsten, oogst per perceel, en in de kelder een rustige rijping zonder dat hout het fruit gaat overstemmen. Voor de Susumaniello kiest Cignomoro voor een korte rijping van vier maanden in middel-getoaste Amerikaanse eikenhouten barriques — net genoeg om structuur en een ronde tannine te krijgen, zonder dat de kruidige draad van de druif verdwijnt. In Nederland wordt de fles ingevoerd door Goessens.

Kleur: een intens robijnrode tint met paarse weerschijn, dicht en glansend in het glas.

Neus: open en rijp, met framboos en braam voorop. Daaromheen tonen van rijp donker fruit en pruim, een opvallende toets van drop en een vleugje verse kruiden — typische signatuur van Susumaniello uit Salento.

Smaak: vol van bouw en sappig, met dezelfde rijpe rode en zwarte vruchten die je in de neus al rook. De tannines zijn gebalanceerd en mondrond, niet stug; het mondgevoel is romig zonder zwaar te worden. Op de achtergrond een lichte minerale ondertoon die typerend is voor de rode aarde rond Manduria, en een kruidige draad die de wijn karakter geeft.

Afdronk: middellang tot lang, met een aanhoudende toon van rijp fruit, een vleugje drop en een fijne kruidige uitloop. De vier maanden op Amerikaans eikenhout laten een subtiele, ronde houttoon achter; geen vanilleblok dat het fruit verdooft.

Een vol-fruitige, lichtjes houtgerijpte rode uit Salento vraagt om eten met gegrild vlees, kruidige saus of rijpe kaas. Drie combinaties die kloppen:

• Gegrilde lamskoteletjes met rozemarijn en knoflook — het rijpe donker fruit en de drop-toets pakken het rokerige van de grill op, terwijl de zachte tannines het vlees ondersteunen zonder ertegen te duwen.
• Orecchiette met spicy worst en tomatenragout — de hartige tomatensaus en de pittige worst vinden tegendruk in de body van de wijn, de kruidige draad van Susumaniello loopt parallel aan de venkel en pepervlokken.
• Caciocavallo podolico met een paar plakjes peer — een halfrijpe Puglia-kaas met genoeg botervet om de tannines te verzachten; de peer brengt een fris fruit tegenwicht dat de wijn licht zoeter laat smaken.

Voor de Cignomoro Susumaniello worden de druiven met de hand geoogst, eind september, in wijngaarden rond Manduria in het zuiden van Salento. De stokken staan op Guyot gesnoeid en op zo'n vijfduizend planten per hectare; per plant blijft de opbrengst beperkt tot ongeveer twee kilo, wat concentratie in de bes in de hand werkt. Na de pluk volgen vergisting en een korte maceratie op de schillen om kleur en tannines mee te nemen. De jonge wijn rijpt vervolgens ongeveer vier maanden in middel-getoaste Amerikaanse eikenhouten barriques — een bewust korte houtopvoeding die de wijn structuur en een ronde tannine geeft, zonder dat het hout het fruit overstemmt.

De druif Susumaniello vraagt om een warm mediterraan klimaat en is gevoelig voor lage opbrengsten; één van de redenen dat hij in de jaren negentig bijna verdween en nu pas weer een vaste plek in het Salento-aanbod krijgt. In de glas-tot-glas-stijl van Cignomoro blijft de eigenheid van de druif voorop staan: rijp rood en zwart fruit, een kruidige draad, en een tannine die voelbaar is zonder hard te worden.