Bijzondere wijnen ontdek je op reis: van spätburgunder tot pelaverga
De mooiste fles van je vakantie koop je thuis bijna nooit. Niet omdat hij te duur is of te zeldzaam, maar omdat hij Nederland simpelweg nooit haalt: de productie is te klein voor export, of het dorp drinkt alles zelf op.
Wij verkopen op dit moment 852 wijnen en toch staat er geen enkele pelaverga tussen, geen aligoté, geen fles uit het Ahrdal. Die vind je alleen ter plekke. Dus als je toch die kant op gaat: plan je reis niet rond de beroemde namen, maar rond de kleine appellatie om de hoek en de druif die alleen in dat dal groeit. Reisplatform Wijntripje.nl schreef voor ons op wat drie Europese streken op dat punt te bieden hebben.
- Vraag bij een wijnhuis naar de wijn die ze zelf op zondag drinken. Dat is zelden de fles op de poster.
- Bourgogne: rijd twintig minuten zuidelijker naar de Côte Chalonnaise en vraag naar aligoté.
- De Ahr is op vier tot vijf uur rijden van Utrecht en staat vrijwel volledig vol rode druiven.
- Piemonte is meer dan barolo: arneis, timorasso, en in het dorp Verduno de peperige pelaverga.
Waarom die flessen Nederland nooit halen
Een importeur moet volume kunnen inkopen, anders loopt de rekening niet rond. Een wijnhuis dat drieduizend flessen van een lokale druif maakt en die binnen het jaar in de eigen streek verkoopt, komt dus nooit bij een Nederlandse leverancier terecht. Niet omdat de wijn tegenvalt, maar omdat de rekensom niet klopt.
Vandaar dat het schap in Nederland er overal ongeveer hetzelfde uitziet: rioja, pinot grigio, sauvignon blanc. Niks mis mee, maar het is een fractie van wat er groeit. Vrijwel iedere wijnstreek heeft appellaties, stijlen en druiven die je hier zelden of nooit tegenkomt.
Bourgogne: klein gebied, honderd smaken
Bourgogne lijkt op papier overzichtelijk. Eén rode druif (pinot noir), één witte (chardonnay). Toch proef je hier binnen een paar kilometer meer verschil dan waar ook, dankzij de climats: de duizenden benoemde percelen die in 2015 op de UNESCO-werelderfgoedlijst kwamen. Dezelfde druif, dezelfde wijnmaker, en toch smaakt het ene perceel anders dan dat van honderd meter verderop.
Vind je de grote namen van de Côte d'Or te prijzig, rijd dan twintig minuten zuidelijker naar de Côte Chalonnaise. In dorpen als Givry en Mercurey proef je herkenbaar bourgondisch voor een fractie van de prijs. Vraag daar ook eens naar aligoté, de tweede witte druif van de streek. Jarenlang weggezet als simpeltje, inmiddels volop herontdekt door jonge wijnmakers. Op de pagina over wijnstreek Bourgogne van Wijntripje staat welke wijnhuizen en dorpen zich het best voor een bezoek lenen.
Wij hebben aligoté niet en Givry of Mercurey ook niet. Onze bourgognes komen van de bekendere kant van de streek. Precies het gat dat je zelf kunt vullen.
De Ahr en de Moezel: verrassend goed, verrassend dichtbij
Voor bijzondere wijn hoef je niet eens ver te rijden. Op vier tot vijf uur van Utrecht liggen twee Duitse streken die zelfs veel wijnliefhebbers nog nooit bezocht hebben.
De Ahr is een van de kleinste wijnstreken van Duitsland: een smal dal met steile leisteenhellingen, en tegen alle verwachting in vrijwel volledig rood beplant. De spätburgunder (pinot noir) die hier groeit is elegant en fijn, dichter bij Bourgogne dan bij het beeld dat veel mensen van Duitse wijn hebben. Proeven in dorpen als Dernau en Mayschoß voelt nog altijd als een ontdekking.
Onze Duitse hoek loopt via de Pfalz, de Mosel, Baden, de Rheingau, Rheinhessen en de Nahe. De Ahr staat er niet tussen, en dat is geen keuze geweest: er komt vrijwel niets van deze kant op. De spätburgunder die we wel voeren komt uit Baden.
De Moezel is het spiegelbeeld: wit, van riesling, geplukt op enkele van de steilste wijngaarden van Europa. De Calmont bij Bremm heeft hellingen tot 65 graden. Riesling van die leisteenbodems kan knisperend droog zijn of juist fijn zoet, en is vrijwel altijd licht in alcohol. Fijne streek ook als je wijn wilt combineren met wandelen of fietsen langs de rivier.
Moezelriesling van oude stokken op leisteen: Carl Loewen – Riesling Alte Reben (2025).
Piemonte: zoveel meer dan barolo
Piemonte is voor veel wijnliefhebbers synoniem met barolo, en dat is niet gek: nebbiolo van de heuvels rond Alba levert enkele van de grootste wijnen van Italië. Wil je weten waarom die wijn zo bijt, dan legt ons stuk over barolo, de druif en de bodem dat uit. Maar wie alleen voor barolo komt, mist de helft van de streek.
Er is knisperende witte arneis. Er is timorasso, een bijna verdwenen witte druif die een indrukwekkende comeback maakt. Er zijn barbera en dolcetto voor doordeweeks. En dan is er één dorp, Verduno, met een rode druif die vrijwel nergens anders ter wereld groeit: pelaverga. Verduno pelaverga is licht, fris en peperig, ongeveer het tegenovergestelde van een zware barolo, en juist daarom zo'n vondst bij een lange Piëmontese lunch.
Wijntripje bezocht Diego Morra, een familiebedrijf in Verduno dat naast zijn barolo's (waaronder een uit de topwijngaard Monvigliero) ook die dorpsdruif serieus neemt. Het huis heeft een panoramaterras met uitzicht over de Langhe en ontvangt bezoekers voor proeverijen tussen de houten vaten. Een van de fijnste adressen van de noordelijke Langhe om te ervaren hoe breed Piemonte werkelijk is.
Timorasso is er in Nederland nauwelijks. Wij hebben er één: Scrimaglio – Timorasso (2023).
Zo maak je van je reis een ontdekkingstocht
Het recept is eenvoudig. Kies één streek en neem de tijd. Bestel in restaurants de wijn van het dorp zelf in plaats van die van de beroemde buurman. Vraag bij een wijnhuis wat ze op zondag zelf drinken.
En houd ruimte in je koffer voor de flessen die je thuis nergens kunt kopen. Dat zijn precies de wijnen waarmee je de reis later nog een keer proeft.
Neem er eentje mee terug, dan ruilen we
Dit is ook waarom we de pagina Wijn op reis hebben gemaakt. Per bestemming staat er welke lokale druiven je daar op het etiket kunt zoeken, van vidiano op Kreta tot ramisco bij Colares. Kom je terug met zo'n fles, dan krijg je een wijn uit onze 365 dagen druiven-serie terug plus een cadeaubon.
Piemonte en Bourgogne staan er trouwens nog niet als aparte bestemming bij. Kom je met een pelaverga of een aligoté thuis, dan horen we het graag alsnog.
Veelgestelde vragen
Hoeveel wijn mag ik vanuit een EU-land meenemen?
Binnen de EU mag je wijn voor eigen gebruik vrij meenemen. De douane hanteert daarbij een richthoeveelheid van 90 liter wijn per persoon, waarvan maximaal 60 liter mousserend. Dat is een indicatie voor "eigen gebruik", geen boete-grens. Een paar dozen in de kofferbak levert dus geen probleem op.
Waarom kan ik pelaverga of aligoté hier niet gewoon bestellen?
Omdat de productie te klein is voor export. Verduno pelaverga komt uit één dorp, en aligoté wordt in Bourgogne zelf gedronken. Een importeur moet volume kunnen draaien om de kosten te dekken, en die volumes zijn er niet. Wij hebben op dit moment 852 wijnen in het assortiment en van geen van beide druiven een fles.
Hoe overleeft een fles de terugreis in de auto?
Hitte is het echte risico, niet de trilling. In een kofferbak loopt de temperatuur op een zomerdag ver boven de 30 graden op, en dan gaart de wijn. Leg de flessen in de koelste hoek van de auto, gewikkeld in kleding of een handdoek, en zet ze thuis eerst een paar dagen rechtop weg voordat je ze opent.
Over dit artikel
Dit stuk maakten we samen met Wijntripje.nl, een reisplatform over wijnstreken, wijnhuizen en verblijven in Europa, beschreven vanuit wat je er als bezoeker echt kunt proeven. De drie streekbeschrijvingen en het bezoek aan Diego Morra komen van hen. De cijfers over ons eigen assortiment en de vragen over meenemen en bewaren zijn van ons. Foto's: Wijntripje.nl.