Paolo Manzone – Nebbiolo d'Alba Miriné (2020)

Paolo Manzone werkte jarenlang als oenoloog voor verschillende Langhe-huizen voordat hij in 1999 met zijn vrouw Luisella een oude boerderij in Meriame in Serralunga d'Alba opknapte en daar zijn eigen wijnhuis startte. De wijngaarden tellen zo'n tien hectare in totaal, verdeeld over Serralunga d'Alba en het iets oostelijker gelegen Sinio. Het is een familiebedrijf op een schaal die nog overzichtelijk is — Paolo doet zelf de wijnbouw en de vinificatie, jaarlijks zo'n tachtigduizend flessen, een gevarieerde reeks van Dolcetto, Barbera, Nebbiolo d'Alba en Barolo. Het wijnhuis schreeuwt zichzelf niet de oren van het hoofd, maar staat in de Langhe goed bekend om de Bourgondische aanpak: kleinschalig, perceel per perceel, en met aandacht voor de herkomstsignatuur van de druif. De Miriné is een mooi voorbeeld van die filosofie — een Nebbiolo d'Alba die jong al wat te zeggen heeft, zonder de zwaarte van een Barolo te willen evenaren.

Kleur: diep robijnrood in het glas, met een levendige rand die richting granaat trekt. De typische Nebbiolo-helderheid is meteen herkenbaar.

Neus: opent op rode kers en rozenbottel, met daaronder een laag gedroogde bloemen en een vleugje cederhout uit het barrique. Na enkele minuten in het glas komt een kruidige toets naar voren — gemalen specerij en een spoor balsamico. De aromatiek is ingehouden en typisch Langhe: geen explosieve fruitbom, maar fijn en gelaagd.

Smaak: middelvol en strak gebouwd, met opnieuw die rode kers voorop en daarachter een hint van gedroogd fruit. De tannines zijn fijngeslepen en goed gedragen door de frisse zuren die deze druif kenmerken — samen geven ze de wijn richting zonder droog te trekken. De 14% alcohol zit netjes geïntegreerd; je proeft warmte, geen hitte.

Afdronk: lang en gestructureerd, met een laatste signaal van gemalen kruid en een lichte aardse toon. Niet de dramatische lengte van een rijpe Barolo, wel een afdronk die rustig uitdijt en blijft hangen.

Een Nebbiolo met fijne tannines, frisse zuren en een kruidig-rood profiel vraagt om gerechten met vet, smaak en wat structuur. Drie combinaties die hier kloppen:

• Tagliatelle met ragù van wild zwijn — het wild-vet rondt de tannines af en het langzame ragù-smaakgeheim zet de gedroogd-fruit-laag van de wijn opnieuw aan.
• Ossobuco alla Milanese met gremolata — de geleerde merg-vetheid en het zachte kalfsvlees klikken op de zuren van de wijn; de citroenflits in de gremolata houdt de combinatie levendig.
• Belegen Pecorino Sardo of een goede Castelmagno — de zoute, kruidige kaas pakt de kers- en aardse tonen van de Nebbiolo direct vast en geeft de tannines iets om mee te dansen.

De druiven voor de Miriné komen uit een wijngaard in Sinio, een gemeente net ten oosten van Serralunga d'Alba op ongeveer vierhonderd meter hoogte. De ondergrond is kalksteen met silt — typische Langhe-grond die de Nebbiolo een aromatische dimensie en een stevige zuurgraad meegeeft. De druiven worden met de hand geoogst en in de wijngaard al geselecteerd, voor een rustige aanvang van het werk in de kelder. Na ontstelen volgt een zachte persing en een schillenmaceratie van ongeveer acht dagen — lang genoeg voor kleur en body, kort genoeg om de tannines niet te hard te maken. De vergisting gebeurt in verticale staaltanks met automatische roteren over de schillenkap. Vervolgens rijpt de wijn ongeveer twaalf maanden in Franse barriques en tonneaux. Paolo Manzone kiest het hout bewust subtiel: een deel nieuw vat, een deel gebruikt, zodat de tannines worden ingebonden zonder dat de wijn een vanille- of toast-overlay krijgt. Het resultaat is een Nebbiolo d'Alba die de Bourgondische school herkenbaar volgt — toegankelijker jong dan een Barolo, maar met dezelfde herkomstsignatuur.