Il Conte Villa Prandone – Rocciamara (2023)

Il Conte Villa Prandone is een familiewijnhuis in het Piceno-gebied van Marche, op de heuvels van Monteprandone in de provincie Ascoli Piceno. De wijnstokken werden in de jaren zestig al door de grootvader aangeplant; het bedrijf zoals het vandaag bestaat werd in 1988 geformaliseerd. De naam Il Conte is een knipoog naar Amilcare, de stichter van de familie, die in de Marche-streektaal werd aangesproken als 'Lu Kont' — de graaf. Het wijnhuis wisselt klassieke Piceno-stijlen af met een paar eigentijdse experimenten, en de Rocciamara is daar één van. De wijn dankt zijn naam aan de kalkrijke, steenrijke ondergrond van de wijngaard waarop de druiven groeien (rocciamara verwijst naar de stenige, ietwat 'bittere' rots). De stijl van het huis is consequent: lage opbrengsten in de wijngaard, handpluk en in de kelder een rustige rijping zonder dat het hout het fruit gaat overstemmen. Voor de Rocciamara kiest Il Conte voor de oude techniek van co-vinificatie: rode en witte druiven gaan samen door de gisting. In Nederland wordt de fles ingevoerd door Goessens.

Kleur: een intens robijnrode tint met paarse weerschijn, dicht en glanzend in het glas.

Neus: open en rijp, met braam en veenbes voorop. Daaromheen tonen van mint en eucalyptus, een vleugje zwarte peper en een lichte balsamische lift, typisch voor wijnen van de kalkachtige hellingen van het Piceno.

Smaak: vol van bouw, met dezelfde rijpe rode en zwarte vruchten die je in de neus al rook. De tannines zijn vast maar gepolijst, het mondgevoel romig zonder zwaar te worden. Een opvallende zilte toon loopt door de wijn heen, een vingerafdruk van de stenige, kalkrijke bodems. De co-vinificatie met de witte druiven brengt lift en frisheid, waardoor de wijn niet stroperig wordt.

Afdronk: lang en zilt, met een aanhoudende toon van rijp fruit, kruidnagel en een fijne minerale uitloop. De twaalf maanden op eikenhouten tonneaux laten een ronde, terughoudende houttoon achter; het hout ondersteunt eerder dan dat het de wijn domineert.

Een vol, kruidig blend met levendige zuren past bij stevig herfst- en winterbord. Drie combinaties die kloppen:

• Tagliatelle met wildragout — het rijpe fruit en de kruidigheid pakken het gebraden wild op, terwijl de zilte mineraliteit door de rijke saus snijdt.
• Geroosterd lamsvlees met rozemarijn en tijm — de mediterrane kruidigheid loopt parallel aan de eigen kruidentoets van de wijn, de stevige tannines geven tegendruk aan het lamsvet.
• Halfrijpe pecorino met een lepeltje kastanjehoning — het zout van de schapenkaas zet de fruittoetsen van de wijn juist scherper neer, de honing brengt een rond zoetje dat de tannines verzacht.

Voor de Rocciamara worden de druiven gelezen op zo'n vier hectare wijngaard rond Monteprandone, een dorp in de provincie Ascoli Piceno met kalkachtige kleibodems en een ondergrond vol stenen en kiezels. Op die helling met een glooiing van vijfentwintig tot dertig procent staan vijf rassen samen aangeplant: Montepulciano, Sangiovese, Merlot, Pecorino en Trebbiano. Het wijnhuis kiest voor co-vinificatie, een oude Italiaanse techniek waarbij rode en witte druiven samen vergisten in plaats van apart te worden gevinifieerd en daarna geblend. Na zachte persing gisten alle druiven gezamenlijk op gecontroleerde temperatuur tussen twaalf en achttien graden. De jonge wijn rijpt eerst in cementkuipen waarin de malolactische gisting plaatsvindt; daarna gaat hij twaalf maanden in eikenhouten _tonneaux_ (groter dan een klassieke barrique, kleiner dan een traditionele foudre). De toon van het hout blijft daardoor terughoudend. De combinatie van rode en witte druiven brengt structuur én lift; de calciumrijke ondergrond laat een zilte signatuur achter die je tot in de afdronk proeft.