Banfi – La Pettegola Rosé Toscana IGT (2024)

La Pettegola is in het Italiaans tegelijk de naam van een kustvogel (de tureluur) en een vrolijke uitdrukking voor een kletskous. Banfi, het Toscaanse wijnhuis in Montalcino, koos de naam voor een lijn wijnen die luchtig en ongedwongen wil zijn — wijn voor het babbelende borrelmoment, niet voor de stille kelder. De Rosé-versie is een recente toevoeging aan die lijn: gepresenteerd in 2025, als zusje van de bekende Vermentino-witte. Het etiket draagt dezelfde vogel met sierlijk spoor op een Tiffany-blauw ogende achtergrond — een fles die zichzelf cadeau-klaar verpakt. Wat erin zit, is in dezelfde geest gemaakt: een Sangiovese-Merlot uit het Toscaanse kustland, jong gebotteld, frisser dan een Provence-rosé en met een zachter rond midden dan de meeste klassieke Italiaanse roses. Een fles om weg te geven en mee te schenken op het terras, zonder uitleg vooraf.

Kleur: een lichtroze tint met een fijne violette gloed, helder en glanzend in het glas. Geen donkere zalmkleur maar een bleke, frisse pastel die meteen het zomerse karakter aankondigt.

Neus: rood zomerfruit voorop — aardbei en framboos — gevolgd door fijne bloemige tonen die naar viooltje en wilde roos neigen. Op de achtergrond komt een citrustoets op, die de neus levendig houdt en de aromatische lengte verlengt.

Smaak: in de mond is de wijn fris en zacht tegelijk. Het rode fruit uit de neus zet zich door, met daaroverheen een fijne zuurtoets die nooit scherp wordt en de drinkbaarheid hoog houdt. De middenmond is rond en lichtjes omhullend — niet zoet, maar wel sappig.

Afdronk: middellang en licht zilt. Na het fruit komt een fijne saliene toets op die de wijn doet vragen om de volgende slok. Geen complex en zwaar slot maar een schone, frisse afdronk — precies wat een goede aperitiefrosé hoort te doen.

Deze lichte Toscaanse rosé met zijn fijne rode-fruitprofiel en zilte afdronk is in de eerste plaats een aperitiefwijn, maar werkt ook goed bij lichte gerechten. Drie combinaties die kloppen:

• Gefrituurde inktvisringen met een schijfje citroen — de zilte afdronk van de wijn knipt door het vet van de fritto heen en de citrus echoot het lichte fruit in de neus.
• Carpaccio van rauwe tonijn met een vleugje olijfolie — het zachte vet van de tonijn vraagt om de frisse zuren van de rosé en het rode fruit haakt aan bij de roze tint van de vis.
• Verse geitenkaas op geroosterd brood met aardbei — de aardbei in het gerecht klinkt door in het rode fruit van de wijn en de scherpte van de geitenkaas wordt opgevangen door de zachte middenmond.

De druiven voor deze Toscaanse rosé — Sangiovese en Merlot — worden vroeg in het oogstseizoen geplukt om de frisheid en zuren vast te leggen. De vinificatie gebeurt volledig in roestvrij staal: alcoholische gisting bij gecontroleerde temperatuur (rond 13–16°C) houdt de aromatische precisie van rood fruit en bloem intact, en voorkomt dat de wijn onnodig zwaar wordt. Daarna rijpt de wijn nog ongeveer twee maanden op de fijne gistsediment (sur lie), eveneens in staal — geen eik, geen houttoets. Die sur lie-rijping geeft een lichte textuur en zachtheid mee zonder het frisse karakter te dempen. Het uiteindelijke alcoholgehalte ligt op 12,5%, een licht-elegant niveau dat aansluit bij de bedoeling van de wijn: een terras- en aperitiefrosé, niet een gerechtbegeleider die om volume vraagt.