Abadía da Cova - Volta (2024)

Abadía da Cova is de merknaam waaronder de familie Moure haar wijnen bottelt vanuit Ribeira Sacra, één van de meest indrukwekkende wijnstreken van Spanje. De basis werd rond 1900 gelegd door Baldomero Moure, die na jaren in Cuba terugkeerde naar zijn dorp aan de Miño en er wijngaarden aankocht. In 1958 formaliseerde zoon José 'Pepe' Moure het huis onder de naam Adegas Moure en werd hij één van de eerste bottelaars van de streek.

Vandaag runt de vierde generatie de kelder: Paloma en Adrián Rodríguez Moure met hun neef José Moure. De familie werkt zoveel mogelijk biologisch — zonder formeel logo, want in het vochtige Galicische klimaat is dat een aanhoudend gevecht — en investeert in bodemleven en weerstations om de wijngaarden gezond te houden. Volta is binnen de reeks het instapmodel: de witte wijn die kennismakers eerst tegenkomen, gemaakt uit de drie klassieke Galicische witte druiven van het huis.

Kleur: licht strogeel, helder en met een groene weerschijn. Een jonge, energieke witte wijn zonder oxidatieve tinten — de indruk in het glas is meteen fris.

Neus: aromatisch en uitnodigend. Ananas en gele perzik voorop, daarachter een fijne bloemige toets richting jasmijn en witte bloesem. Een lichte citrusschil-lift houdt de neus scherp; niets zwaars of tropisch-overrijp.

Smaak: medium van bouw en glycerine-rond in de aanzet, maar meteen gecorrigeerd door een levendige zuurgraad. Het fruit uit de neus keert terug — perzik, ananas — met een zoute mineraliteit die typisch is voor de leisteen- en granietbodems boven de Miño. Geen sappigheid zonder tegenwicht: de wijn blijft rechtop staan.

Afdronk: middellang tot lang, met citrusschil en die zilte minerale toets als laatste beeld. De afdronk voelt eerder droog en helder dan zoet; een aromatische witte wijn die eindigt op precisie, niet op zwaarte.

De druiven voor de Volta komen van familiepercelen — met Finca Cuñas en As Cancelas als bekendste — op de heroïsche terrassen boven de Miño-rivier. De hellingen bestaan uit leisteen en graniet met een sliblaag; de bodems zijn arm en goed doorlatend, wat de wijn zijn minerale ruggengraat geeft. Omdat de terrassen te steil zijn voor machines, gebeurt al het werk in de wijngaard — snoei, groene oogst, pluk — met de hand.

Na aankomst in de kelder worden de druiven ontsteeld en zacht geperst. De most vergist op roestvrijstaal met inheemse gisten; de wijn ziet geen eikenhout, om het aromatische profiel van Godello, Albariño en Treixadura ongestoord te bewaren. Een korte rijping op de fijne gisten geeft de wijn iets meer body voor de botteling. Het resultaat is een frisse, geurige witte wijn met een duidelijk gevoel voor plek.