De Moya – Julia Monastrell 2018

Bodega De Moya is een verhaal van twee landen. Yves en Sofie Laurijssens verlieten België om in Spanje een eigen wijnhuis op te zetten en streken neer in Utiel, op de hoogvlakte van Valencia. In 2012 startten ze de bodega, met een filosofie die meer over geduld gaat dan over schaal: vergeten wijngaarden zoeken, oude stokken behouden en kwaliteit boven volume als leidend principe. Daaruit groeide een klein lijntje wijnen rond inheemse druiven, met Bobal, Monastrell en de bijna verdwenen witte Merseguera als hoofdrolspelers. De wijnen worden vernoemd naar mensen die het huis dierbaar zijn; Julia is opgedragen aan Yves' schoonmoeder. De druiven voor deze Julia komen uit één wijngaard in Vall d'Albaida, op zo'n zeshonderdvijftig meter hoogte tegen een oost-georiënteerde helling. Het is een plek waar 's nachts koude lucht uit de bergen zakt en overdag de zon vol op de hellingen brandt. Dat microklimaat geeft Monastrell precies de spanning die de variëteit op lager gelegen, hete locaties soms mist. Wie deze fles drinkt, krijgt een wijn die meer aan het binnenland dan aan de Spaanse kust doet denken.

Kleur: een diep robijnrode tint met paarse glinsteringen, dicht en bijna ondoorzichtig in het glas. Het signaal van rijp fruit op lage opbrengst.

Neus: rijp zwart fruit in de hoofdrol, met braam, zwarte bes en pruim voorop. Daaromheen tonen van cederhout, geroosterde noot en een vleugje rookzwarte specerijen uit het Franse eikenvat. Een aanvullende laag van vlierbes en een lichte florale toets geven de neus extra dimensie.

Smaak: vol en gestructureerd, met een stevig tannine-skelet dat na achttien maanden vat strak maar fluweelzacht is gebleven. Het zwarte fruit zet door, daarop gerookte specerijen en een lichte zoutige mineraal-toets van de kalksteenbodem. De 15% alcohol geeft warmte zonder dominant te worden; de frisse zuurlijn houdt het geheel in balans.

Afdronk: lang en kruidig, met een naklank van zwarte kers, donkere chocolade en gerookt cederhout. Geen brede, snelle finale, maar een opbouw die seconden lang doorzet — typisch voor Monastrell van oude stokken op hoogte.

Deze volle, kruidige Monastrell vraagt om vet en gerookte aroma's aan tafel. Drie combinaties die werken:

• Gegrild lamskoteletje met rozemarijn en knoflook — de stevige tannines snijden door het lamsvet, en de kruidige eikentoets van de wijn loopt parallel aan de geroosterde rand van het vlees.
• Oude Manchego van twaalf maanden of gerijpte Idiazábal — het zoute, droge profiel van de schapenkaas zet de tannines af en laat het zwarte fruit van de wijn vrij ademen.
• Patatas a la riojana met chorizo en paprikapoeder — de gerookte paprika in de chorizo echoot het rookcederhout in de wijn, terwijl de stoofsaus genoeg textuur heeft om de volle bouw van de Monastrell op te vangen.

De De Moya Julia is 100% Monastrell uit één wijngaard in Vall d'Albaida, op ongeveer 650 meter hoogte tegen een oost-georiënteerde helling. De bodem is zandig met grove kalksteen-elementen; die combinatie dwingt de wortels diep en de stok om te knokken voor elke druif. De goblet-stokken zijn rond de zestig jaar oud en geven slechts één kilo druif per stuk. Uitgedrukt per hectare komt dat neer op zo'n acht hectoliter, een fractie van wat de regio gewoonlijk levert.

De druiven worden met de hand geplukt in kratten van vijftien kilo, vierentwintig uur op vier graden voorgekoeld en daarna handmatig nagelopen. De vergisting gebeurt in duizend liter houten kuipen; schillen en sap blijven zesentwintig tot vierendertig dagen samen, zodat kleur, tannine en aroma rustig vrijkomen. Alleen het voorloopwijn, de wijn die zonder persen wegloopt, gaat verder. Daarna volgt achttien maanden rijping in nieuwe Franse eikenvaten van 225 liter. Het hout geeft toast en kruiden, het lange vatverblijf rondt het tanninegevoel af.